भाईंदरवरून बोईसरकडे पुन्हा गोमांसाची तस्करी – फरार युवकाचा धंदा आता आईच्या नावाने सुरू; पैशाच्या नशेत माणुसकीचा अंत सुरूच...
प्रतिक मयेकर, पालघर
भाईंदरहून बोईसरपर्यंतचा प्रवास काही अंतराचा असला तरी त्या वाटेवरून एक विषारी प्रवाह वाहतोय — गोमांसाची तस्करीचा. गेल्या महिन्यात रंगेहात पकडला गेलेला युवक अजूनही फरार आहे, पण धंदा थांबलेला नाही. आता त्याच मार्गाने, त्याच पिशव्यांमधून तोच “व्यवसाय” पुढे नेतेय त्याचीच आई.
हो, आई. जिच्या हातात ममता असायला हवी होती, तिच्या हातात आता गोमांसाच्या पिशव्या आहेत. पैशासाठी माणुसकीचा गळा घोटण्याचं हे भयावह दृश्य आता बोईसरसारख्या शांत शहरात सामान्य झालं आहे. आणि हेच सर्वात मोठं शोकांत आहे — कारण समाज हादरत नाही, फक्त स्क्रोल करून पुढे जातो. गेल्या महिन्यात जेव्हा त्या मुलाला अटक झाली, तेव्हा सगळ्यांनी सुटकेचा निश्वास टाकला. पण तो सुटकेचा निश्वास फार काळ टिकला नाही. आता त्या जागी आई उभी आहे — म्हणजे गुन्हा थांबला नाही, फक्त हात बदलले. या गोमांसाच्या पिशव्यात फक्त मांस नाही, तर कायद्याची थट्टा, समाजाचं मौन आणि माणुसकीचा मृतदेह भरलेला आहे.
फरार मुलगा आणि त्याच्या मागे उभी असलेली ही आई — हे दोघं समाजाच्या त्या भागाचं प्रतीक आहेत जिथे “रोटी मिळाली की नीतिमत्ता विसरली” असा विचार वाढतो आहे.
आज बोईसरमध्ये लोक या प्रकरणाकडे पाहतात पण प्रश्न विचारत नाहीत. प्रशासन कारवाई करतं, पण गुन्हेगार पुन्हा उभे राहतात. कारण या सगळ्यामागे असलेला पैसा, संरक्षण आणि राजकीय छत्रछाया अजूनही अबाधित आहे. हा गुन्हा फक्त तस्करी नाही, ही माणुसकीच्या शवयात्रेची नवी कडी आहे.
जोपर्यंत समाज उठून म्हणत नाही — “हे आम्हाला नको आहे,” तोपर्यंत या पिशव्या वाहत राहतील.
आणि त्यात प्रत्येक वेळी थोडं थोडं मरत राहील — कायदा, धर्म आणि सर्वात महत्त्वाचं म्हणजे माणुसकी.
